Psihoza je naziv za duševno oboljenje, odnosno duševnu bolest. Psihoze su poremećaji psihičkog života koji se ispoljavaju kao patološko otuđenje od realnosti, odnosno narušen kontakt sa realnošću.

Predmeti, pojave i pojmovi za bolesnika u stanju psihotične otuđenosti od realnosti imaju sasvim drugo značenje nego za mentalno zdravu osobu.
Na primer, pod dejstvom čulnih obmana ili ideja sumanutog sadržaja ceo svet je bolesniku nešto kvalitativno novo i drugačije nego za mentalno zdravog čoveka. Psihotičan, odnosno duševni bolesnik nema kritički stav prema izmenjenoj i otuđenoj realnosti u svom doživljaju.

Endogene i egzogene psihoze

Klasična podela psihoza u psihijatriji temelji se na poznatom etiološkom faktoru i podeli na endogene i egzogene psihoze prema tome da li je kauzalitet intrapsihički tj. unutarbiološki, ili je uzrok izvan bolesnika, odnosno izvan njegovog telesnog integriteta, znači iz sociosredine. Psihoze, dakle mogu biti organske (može se utvrditi organsko oštećenje mozga), mogu biti reaktivne i indukovane, a prema trajanju prolazne (akutne) i trajne (hronične).

Endogene psihoze su duševne bolesti za čiji je nastanak odgovoran nasledni faktor, odnosno geni. Određeni obrasci funkcionisanja neurona mogu biti urođeno kompromitovani, što znači da geni mogu da determinišu poremećaj u izmeni metaboličkih nivoa transmitera i enzima ili koncentraciju vrednosti njihovih metabolita. U nastanku bolesti genetski faktor ima manju ili veću ulogu, za neke je od marginalnog, a za neke od ključnog značaja.